اینترنت ماهواره ای استارلینک آغاز به کار کرد + فیلم شرکت اسپیس‌ایکس در هفته جاری چند ماهواره آزمایشی را برای پروژه استارلینک به آسمان ارسال می‌کند که این اقدام نشانگر آغاز ارسال ماهواره به فضا برای ارائه خدمات اینترنت است.

پروژه اینترنت ماهواره‌ای استارلینک آغاز شد

شرکت اسپیس‌ایکس در هفته جاری چند ماهواره آزمایشی را برای پروژه استارلینک به آسمان ارسال می‌کند که این اقدام نشانگر آغاز ارسال ماهواره به فضا برای ارائه خدمات اینترنت است.
ماهواره‌های اینترنتی قرار است توسط موشک فالکون ۹ نزدیک به مدار زمین قرار بگیرند.

کمیسیون ارتباطات فدرال آمریکا (FCC) با تایید درخواست شرکت فضایی اسپیس ایکس (SpaceX) برای تغییر مدار قرارگیری ماهواره اینترنتی این شرکت موسوم به «استارلینک» (Starlink)، این پروژه را یک گام دیگر به بهره برداری نزدیک کرد.

به موجب توافق اولیه میان کمیسیون ارتباطات فدرال و اسپیس ایکس، این شرکت مجاز به فرستادن ۴ هزار و ۴۲۵ماهواره استارلینک به مدارهایی در ارتفاع ۱ هزار و ۱۱۰ تا ۱ هزار و ۳۲۵ کیلومتری زمین شده بود. اما اسپیس ایکس در پی درس هایی که از ارسال دو ماهواره آزمایشی آموخت، تصمیم گرفت تا در عوض ۱ هزارو ۵۸۴ ماهواره را به مدارهایی در ارتفاع ۵۵۰ کیلومتری زمین ارسال کند.
قرار گرفتن ماهواره های اینترنتی در مدارهای پایین تر با کاهش تاخیر در انتقال سیگنال ها، زمان انتقال داده ها را به تنها ۱۵ میلی ثانیه می رساند و از این طریق می توان با ۱۶ ماهواره کمتر محدوده مشابهی را پوشش داد.
علاوه بر این، ماهواره ها در ارتفاع ۵۵۰ کیلومتری بیشتر از قبل تحت تاثیر جو زمین قرار گرفته و سریع تر از ماهواره هایی که در مدارهای بالاتر قرار دارند، از مدار خارج می شوند. بنابراین اگر هرکدام از ماهواره های استارلینک از کار بیفتد، خارج کردن آن از مدار و سوختنش در اتمسفر، با سرعت نسبتا بالایی انجام می شود.
اسپیس ایکس در نظر دارد تا با ارسال نزدیک به ۱۲ هزار ماهواره به مدار زمین، دسترسی به اینترنت را در هر نقطه ای از جهان ممکن کند.
اسپیس ایکس ماه نوامبر اعلام کرد که در نظر دارد تا از این ضرب الاجل پیشی گیرد. طبق برنامه های این شرکت فضایی، نخستین گروه از ماهواره های استارلینک در ماه مه (اردیبهشت – خرداد) از ایالت فلوریدای آمریکا به مدار زمین فرستاده خواهد شد.

همانطور که در ویدئوی بالا مشاهده کردید، در این پروژه ارتباط بین یک ماهواره با ۵ ماهواره پیرامون آن در نظر گرفته می‌شود و سرعت ماهواره‌ها به نحوی تنظیم می‌شود تا از برخورد آنها جلوگیری شود. در این ساختار ۳۲ صفحه مداری یا orbital plane که هر کدام شامل ۵۰ ماهواره است ایجاد می‌شود و همه این ماهواره‌ها می‌توانند با یکدیگر ارتباط داشته باشند. البته مشخص است که نیازی به ارتباط همه ماهواره به صورت همزمان با یکدیگر نیست.

در هنگام برقراری ارتباط از نقطه الف با نقطه ب در کره زمین، ابتدا اطلاعات از مبدأ زمینی ارسال می‌شود و سپس نزدیک‌ترین ماهواره آن را دریافت می‌کند. در مرحله بعدی تلاش می‌شود تا با شناسایی مقصد ارسال اطلاعات کوتاه‌ترین مسیر بین ماهواره‌های در حال حرکت شناسایی شود و به محض مشخص شدن مسیر، اطلاعات ارسال می‌شود.

البته نکته مهم این است که برخی نقاط در کره زمین نیاز به ترافیک بیشتری دارند و به همین دلیل پوشش ماهواره‌ای روی مناطق اروپا و امریکای شمالی مانند شهرهای لندن، نیویورک، فرانکفورت، پاریس و سن پیترزبورگ، بین عرضه‌های ۴۷ تا ۵۲ درجه شمالی بیشتر خواهد بود.

نظر دهید :

لطفاً دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید